IPv6 to najnowsza wersja protokołu internetowego, który służy do identyfikowania urządzeń w sieci komputerowej. Protokół IPv6 powstał w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na adresy IP oraz problem wyczerpywania się dostępnych adresów w poprzedniej wersji – IPv4. IPv6 oferuje znacznie większą przestrzeń adresową i wprowadza wiele nowych funkcji, które poprawiają wydajność, bezpieczeństwo i elastyczność sieci internetowej.
IPv6 wprowadza zmiany nie tylko w sposobie adresowania urządzeń, ale także w wielu innych aspektach związanych z routingiem, bezpieczeństwem i mobilnością urządzeń w sieci. Adresy IPv6 mają 128 bitów, co daje praktycznie nieskończoną liczbę unikalnych adresów. Jest to kluczowe w kontekście rozwoju Internetu Rzeczy (IoT) oraz dynamicznego wzrostu liczby urządzeń podłączonych do internetu.
IPv6 ma szereg istotnych zalet w porównaniu do starszej wersji protokołu IPv4:
IPv6 został zaprezentowany w 1998 roku przez organizację IETF (Internet Engineering Task Force) jako odpowiedź na wyczerpywanie się dostępnych adresów IPv4. Początkowo proces migracji na IPv6 przebiegał powoli, ponieważ wiele organizacji nadal korzystało z IPv4. Z biegiem lat jednak potrzeba przesiadki na IPv6 stała się coraz bardziej oczywista.
W 2011 roku IANA (Internet Assigned Numbers Authority) ogłosiła, że wszystkie dostępne adresy IPv4 zostały rozdzielone, co przyspieszyło implementację IPv6. Pierwsze poważne testy w skali globalnej miały miejsce w 2012 roku, kiedy zorganizowano Dzień IPv6, który miał na celu promowanie użycia nowego protokołu.
Adresy IPv6 są zapisywane jako 128-bitowe ciągi, podzielone na osiem bloków szesnastkowych. Każdy blok ma długość 16 bitów, co daje możliwość zapisania wartości od 0 do FFFF (w systemie szesnastkowym). Adresy IPv6 są zazwyczaj zapisywane w postaci ośmiu bloków oddzielonych dwukropkami.
Oto przykład pełnego adresu IPv6:
Wartości mogą być również zapisane w skróconej formie, w przypadku gdy zawierają zera. Na przykład:
W tej skróconej wersji, ciąg "0000" został zastąpiony przez podwójne dwukropki, co czyni adres bardziej kompaktowym i łatwiejszym do zapamiętania.
IPv6 znajduje zastosowanie w wielu nowoczesnych technologiach, z których najważniejsze to:
Adres IPv6 jest zapisywany w postaci ośmiu bloków szesnastkowych oddzielonych dwukropkami. Oto przykład:
Adresy IPv6 mogą być zapisane w skróconej formie, jeśli zawierają ciągi zer, np.: